17 Nisan 2026 Cuma Hutbesi - BİRBİRİMİZE KENETLENELİM, SORUMLULUKLARIMIZI İDRAK EDELİM

İL : GENEL
TARİH : 17 Nisan 2026

Muhterem Müslümanlar!

Hafta içinde yüreklerimizi dağlayan, hepimizi derin bir üzüntüye sevk eden, elem verici hadiseler yaşadık. Öğretmen ve öğrencilerimizi hedef alan saldırılar sebebiyle canlarımız hayattan koparıldı, birçok canımız da yaralandı. Yüce Rabbimizden; hayatlarını kaybeden öğretmen ve öğrencilerimize rahmet, yaralı kardeşlerimize acil şifalar diliyoruz. Cenâb-ı Hak, anne-babalarına ve yakınlarına sabr-ı cemil ihsan eylesin. Milletimizin başı sağ olsun.

Aziz Müminler!

Bugünler, Peygamber Efendimiz (s.a.s)’in, “Müminin mümine karşı durumu, bir parçası diğer parçasını sımsıkı kenetleyip tutan binalar gibidir”[1] buyurduğu üzere, milletçe kenetlenme, acıları ve hüzünleri paylaşma, barış ve huzur iklimini muhafaza etme günleridir. Yüce Rabbimizin merhametine, devletimizin basiretine, milletimizin sağduyusuna güvenme günleridir.

Kıymetli Müslümanlar!

Acımız çok büyük. Ancak, dün olduğu gibi bugün de millet olarak el ele, gönül gönüle verip bütün sıkıntılarımızın üstesinden gelebilir, dertlerimize derman olabiliriz. Yeter ki, kötülüğün içimizi karartmasına, birbirimize olan güvenimizi sarsmasına fırsat vermeyelim. Evlatlarımızın; vatan ve mukaddesatına bağlı, imanlı ve ahlaklı bir insan olarak yetişmeleri için daha fazla gayret gösterelim.

Değerli Müminler!

Günümüzde çocuklarımız, çok yönlü bir kuşatma altındadır. Dijital bağımlılıklar, zararlı alışkanlıklar, bilinçsiz tüketim anlayışı, olumsuz iletişim dili evlatlarımızın ruh ve gönül dünyalarını bulandırmaktadır. Hayatın pek çok alanına etki eden bu problemler, yavrularımızı değerlerimize yabancılaştırmakta, onların tertemiz zihinlerini kirletmekte ve kalplerini karartmaktadır. Dolayısıyla; anne ve babalar, kamu kurumları, sivil toplum kuruluşları, hukukçular, medya mensupları, sanatçılar, yapımcılar, akademisyenler, hocalar, öğretmenler, hâsılı millet olarak hepimiz, her zamankinden daha fazla sorumluluklarımızın idrakinde olalım. Yüce Rabbimizin tertemiz fıtratla yarattığı ve bizlere emanet ettiği çocuklarımızın ellerinden tutalım, sığınabilecekleri ilk limanın aileleri olduğunu onlara hissettirelim. Çocuklarımızın kimlerle arkadaşlık ettiklerine, dijital mecralarda nasıl vakit geçirdiklerine dikkat edelim. Yavrularımızı; batıl akımların, şiddet içerikli oyunların insafına bırakmayalım.

Aziz Müslümanlar!

Yüce Rabbimizden; başta çocuklarımız ve gençlerimiz olmak üzere her birimiz için dünya ve ahiret huzuru niyaz ediyoruz. Hutbemizi Yüce Rabbimizin şu uyarısıyla bitiriyoruz: “Ey iman edenler! Kendinizi ve ailenizi yakıtı insanlar ve taşlar olan ateşten koruyun…”[2]

[1] Buhârî, Salât 88, Mezâlim 5; Müslim, Birr, 65.
[2] Tahrîm, 66/6.

Bu hutbeyi okuduğumda, yaşananların sadece bir haber olmadığını; beni, çevremi ve hepimizi doğrudan ilgilendiren ağır bir sorumluluk olduğunu derinden hissediyorum. Okullarımıza yapılan saldırıların aslında bizi korkutmak ve birbirimizden uzaklaştırmak istediğini fark ediyorum. Ama tam da bu yüzden daha çok kenetlenmemiz, ailemize, çocuklarımıza ve toplumumuza daha fazla sahip çıkmamız gerektiğini düşünüyorum. Kendi payıma düşeni sorguluyor; daha duyarlı, daha dikkatli ve daha merhametli olmam gerektiğini anlıyorum. İçimde bir hüzün var ama aynı zamanda güçlü bir irade de hissediyorum: Birlikte durursak daha güçlü oluruz ve bu zor zamanları yine birlikte aşabiliriz.

Bu hutbeyi dinleyen kişi, yaşanan saldırıların toplumun en hassas noktalarından biri olan eğitim yuvalarını hedef almasının ne kadar derin bir anlam taşıdığını fark eder. Bunun sadece güvenlik meselesi değil, aynı zamanda birlik ve beraberliği zedelemeye yönelik bir girişim olduğunu düşünür. Bu nedenle, ayrışmak yerine daha sıkı kenetlenmenin, birbirine destek olmanın ve toplumsal sorumluluk bilinciyle hareket etmenin ne kadar önemli olduğunu kavrar. İçinde bir hüzün taşısa da, bununla birlikte daha bilinçli, daha duyarlı ve daha dayanışmacı bir duruş sergileme gerekliliğini hisseder; çünkü bu tür zamanlarda en güçlü cevap, birlikte dimdik durabilmektir.

Bu haftaki Cuma hutbesi, kalplere dokunan ve insanı kendine getiren bir uyarı niteliğindeydi. Hutbede verilen mesajlar, sadece dinî bir hatırlatma değil; aynı zamanda günlük hayatımızı düzene sokmamız için güçlü bir çağrıydı. Özellikle kul hakkı, dürüstlük ve toplumsal sorumluluk vurgusu beni derinden etkiledi. Hutbeyi okurken her cümlenin aslında bize ayna tuttuğunu hissettim. Sözler bitse de etkisi gün boyu zihnimde kaldı; daha dikkatli, daha bilinçli bir insan olma gerekliliğini bir kez daha hatırlattı.”