Sevket OKYAY Yaşlımız

Okyay

ÖZEL ÜYE

.
* YAŞLIMIZ *

Yaşlı insan, canlı tarih belgemiz,
Her müşkülde, yol gösteren bilgemiz,
Çok okusak, hatta taşsa bilgimiz,
Dönüp gene okunmalı Yaşlımız.

Çünkü onda zorluklardan iz vardır,
Olaylardan çizgilenmiş yüz vardır,
Çarelerle donatılmış öz vardır,
Varlığıyla berekettir Yaşlımız

Yaşlı insan, ilgi ile beslenir,
Güler yüze, içtenliğe yaslanır,
Bu vefaya, teşekkürle seslenir,
Duasıyla ödül verir Yaşlımız.

Şöyle kalkıp, kendisine yer versen,
Bu taltife, ne sevinir bil bilsen,
O andaki duygusunu bir sorsan,
Mutluluktan konuşamaz Yaşlımız.

Yaşlı insan çok hassastır kırılır,
Dışlanmaktan soluverir darılır,
Hislerine hemen vehim kurulur,
Yalnızlığa dayanamaz Yaşlımız.

Gerçek şu ki, onlar bizim aslımız,
Ayni kökten dal- budaktır neslimiz,
Bizler ast’ız, yaşlılarsa Üst’ümüz,
Bayrak gibi, baş Tacıdır Yaşlımız.

Yaşlısına büyük insan eğilir,
Böyle kimse, yüceltilir, sevilir,
Toplulukta alkışlanır, övülür,
Mademaki bir lütuftur Yaşlımız.

Bu durumdan Mevla’mız da hoşlanır,
Kredisi defterine işlenir,
Ödemesi dünyadayken başlanır,
Ötedeyse, kurtuluştur Yaşlımız.

Biz mevsimlik gelmiş, göçmen kuşlarız,
Mevsim sonu dönüşlere başlarız,
Asıl Yurt’ta güzellikler düşleriz,
Bu sefere öncülerdir yaşlımız.

Yuva kurmuş, yavru yapmış, uçurmuş,
Aç doyurmuş, susuza su içirmiş,
Bir çok dalda imtihanlar geçirmiş,
Ve sonunda okulunu bitirmiş,
Diplomayı hak etmiştir Yaşlımız.

Yolculuk var artık Yüce Huzura,
Son Otobüs kalktı, kalkmak üzere,
Terminalde eşler, dostlar biçare,
Hiç dönüşsüz, ayrılık bu, ne çare,
Tebessümle vedalaşır Yaşlımız.

Bir de Yaşlım, azığını aldıysa,
Yaradan‘la, içli- dışlı olduysa,
Resulüyle, irtibatlı kaldıysa,
Değme gayri, Bahtiyardır Yaşlımız,

Selam size, ey Mübarek Ceddimiz,
Dünyamızı bize mamur ettiniz,
Ömür boyu, hizmet edip gittiniz,
Yaşayanı, Çoook yaşasın Yaşlımız.

Şevket OKYAY
.
 
Moderatör tarafında düzenlendi:
Üstadın bu şiiri bir nasihat bir ders sanki. Yaşlılığı sadece bir zaman dilimi olarak değil; hayatın birikimi, hikâyesi ve yüreğindeki erdemin aynası olarak görüyor.

Sözlerde hissettiğim ilk şey, derin bir saygı ve minnet duygusu oldu. Yaşlı insan, şiire göre yaşayan bir kitap gibi — her çizgisi, her kırışı, geçmişin izlerini taşır. Bilgiyi not defterine değil, yüze, ruha ve davranışlara yazmıştır.

Şevket Üstadım “Yaşlımız” derken aslında sadece yaşlı bir bireyi kastetmiyor; onun tecrübesini, fedakârlığını, sabrını ve geçmiş ile bugün arasındaki köprüyü anlatıyor. Okurken öyle bir sıcaklık geliyor ki:
• Bu kişi zor günlerin içinden geçmiş,
• hayat acılarını da sevinçlerini de tatmış,
• sözleri hem çare hem ders vermeye müsait…

Sonra yaşlıların sadece toplumun bir parçası değil, toplumun özü olduğuna dair güçlü bir vurgu var. “Biz ast’ız, yaşlılarsa Üst’ümüz” derken — genç olanın önce ona kulak vermesi gerektiğini söylüyor adeta.

Ve şiirin sonunda, o yaşlı insanların sadece ailelerimizin değil, toplumun ortak mirası olduğuna dair tatlı bir teslimiyet hissi bırakıyor:

“Yaşayanı, çoook yaşasın Yaşlımız.”

Özetle, şiir yaşlılığı bir hazine, ders ve bereket olarak gören içten, samimi bir bakışla yazılmış. Okuyunca insan gözünde hafif bir gülümseme, kalbinde de olgunluğa karşı bir sevgi beliriyor. Rabbim senden razı olsun inşaallah. Rabbim rahmetiyle kuşatsın, kabrin nur dolsun inşaallah.
 
Allah rahmet eylesin mekanı cennet olsun..Gönül duyguların daim olsun hocam kutluyorum kalemini..Melek oldu halen yazıları destansı
 
Yazıları, şiirleri, muhabbeti unutulmayacak inşaallah. Bizler var oldukça üstadımızın adı burada yaşayacak. Mekenaı cennet olsun inşaallah.
 
Yaşlı bir insan olsaydım, dünyaya dalmış insanların telaşını hüzünle izler, gerçek değerlerin iyilik ve Allah’a yakınlık olduğunu bilirdim. İnsanlardan beklentim basit olurdu: saygı, sevgi ve içtenlik, çünkü bir tebessüm, yorgun kalbime en büyük huzuru verir. Hayattan isteğim, mal ya da makam değil; geriye bırakacağım iyilikler ve Rabbime yönelmiş bir ruh olurdu. Şiirde söylendiği gibi yaşlılık, bir ömür boyu kazanılmış hikmet, dua ve sabrın sembolüdür; en büyük ödül ise kalpteki huzur ve Allah’ın rızasıdır. Emeğinize yüreğinize sağlık. Teşekkürler üstadım.
 
Bu şiir bana her okuduğumda hayatın sessiz kahramanlarını düşündürdü: sabahın erken saatlerinde uyanan, gençlere dua eden, geçmişin izlerini yüzünde taşıyan yaşlıları… Onlar sadece bireyler değil, yaşamın tüm zorluklarını görmüş, sabırla harmanlamış birer hikmet taşıyıcısı gibidir. Şairin dizesiyle yaşlı insan, canlı bir tarih belgesi — sadece anlatılanlarla değil, yaşadığı tüm anılarla bizlere öğretendir.

Yaşlılığın güzelliği sadece tecrübe değil; sevgiyi, şefkati ve sessiz fedakârlığı da beraberinde getirir. Onlar ilgiyle beslenir, samimi tebessümlerle mutlu olur ve dualarıyla evin, ailenin ve toplumun bereketini artırır. Bu şiir, yaşlıları örnek almak ve onların gönül zenginliğini görmek için güzel bir hatırlatma. Okurken, kendi büyüklerimizin ellerini tutup tekrar dua etmek için içimden bir his geldi.

“Yaşlımız” diye hitap edilmesi bile başlı başına bir hürmet ifadesi; çünkü yaşlılar bizden önce yürüdü, bizden önce öğrendi, bizden önce dua etti. Rabbim hepsinin yüzünü nurla ışıldatsın, gönüllerini ferah kılsın ve her yaşlı yüreğine huzur versin.​
 

Saat

Forum Görünümü

Konular
55.413
Mesajlar
136.120
Toplam kullanıcı
6.098
Son üye
oxenon.com
Geri
Üst